بیش از یک ماه پس از ایدا ، خانواده ای که همه چیز را از دست داده اند ، بی سرپناه هستند


اسکار گومز متوجه یک برگه برای آپارتمانی در زیرزمین در یک چراغ چراغ در کوئینز شد.

در سال 2011 ، او به دنبال یک آپارتمان برای خود ، خواهرش و دختر 10 ساله اش لیکا بود که گومز در تربیت آنها کمک کرد. آنها با سایر اعضای خانواده خود در خانه ای که در وودساید اجاره کرده بودند زندگی می کردند. اما صاحب آن ملک را می فروخت و می خواست آن را پس بگیرد.

شکار مکان جدیدی برای زندگی خوشحال نبود. چندین صاحبخانه به مهاجران اخیر که اسناد و مدارک نداشتند اجاره می دادند. اما صاحب آپارتمان زیرزمین با تعداد نسبتاً کمی از اسناد با آنها ملاقات کرد ، شاید به این دلیل که از طریق کد نبوده است. سقف ها خیلی کم بود. کمبود نور طبیعی و تهویه وجود نداشت. تنها چیزی که برای جابجایی نیاز داشتند یک نامه توصیه از مالک قبلی و اثبات اشتغال بود.

گومز اتاقی را با پنجره کوچکی در مقابل آپارتمان گرفت که کمی بیشتر از یک تشک دو اندازه داشت. فیس و مادرش در یک اتاق بدون پنجره در مرکز مشترک بودند. راهروی کوچکی که بین اتاق خواب ها قرار داشت ، آشپزخانه را دو برابر کرد. شلوغ و تاریک بود ، اما برای 1250 دلار در ماه چیزی بود که آنها می توانستند هزینه کنند.

“این تغییرات شدید بود. جای بسیار خوبی داشتیم. ما یک اتاق ناهار خوری بزرگ ، یک اتاق نشیمن ، یک حمام بزرگ داشتیم ، ”گومز گفت. رفتن به یک آپارتمان کوچک سخت بود. »

با گذشت سالها ، بیشتر و بیشتر اعضای خانواده به زیرزمین و سپس به آپارتمان طبقه همکف در بالا نقل مکان کردند. در مجموع 15 نفر ، از جمله چهار خواهر و برادر دیگر گومز ، شرکا و فرزندان آنها ، در خانه ای کوچک در وودساید ، هزاران مایل از گوئررو ، مکزیک ، جایی که گومز در آن بزرگ شده بود ، تماس گرفتند.

آنها با هم تعدادی از مشاغل مورد نیاز برای اقتصاد نیویورک را پوشش دادند – کارگر ساختمانی ، پرستار بچه ، خانه دار. گومز و دو خواهر و برادر دیگر در قفسه های سوپرمارکت ایستاده اند. و با این حال ، یکی از اعضای خانواده همیشه برای آشپزی ، نظافت و سرگرمی فرزندان خود آنجا بود.

سپس باران آمد. در طول باران شدید در زیرزمین گاهی یک یا دو اینچ آب تجمع می یابد. به طور معمول ، خانواده اموال خود را از زمین برداشته و شروع به پاک کردن می کند.

این قبل از آن بود که بقایای طوفان ایدا ماه گذشته با خشمی بر شهر وارد شود که همه رکوردها را شکست. در عرض یک ساعت بیش از سه اینچ باران بارید و آپارتمان زیرزمین آنها و همه چیز در آن ویران شد. اکنون ، بیش از یک ماه بعد ، گومز و خانواده اش هنوز به دنبال مسکن هستند و به دنبال هیچ مسکن زیرزمینی غیرقانونی نیستند. اما بدون وضعیت قانونی ، حساب های بانکی و خطوط اعتباری آنها نمی توانند چاره دیگری داشته باشند.

خانواده گومز در سال 2011 به زیرزمینی در وودساید نقل مکان کردند.

فلش

خانواده گومز در سال 2011 به زیرزمینی در وودساید نقل مکان کردند.

اسکات هاینس / گاتهامیست

ویویر پارا کانتارلا ، “برای گفتن یک افسانه زندگی کن”

شبی که آیدا مورد اصابت قرار گرفت ، گومز در آپارتمان زیرزمین خود ایستاده بود – با دستمال پاک کن در دست – در حالی که فاضلاب ها از دستشویی و سایر وسایل لوله کشی بیرون می زدند. به زودی او خود را در آب تا زانو دید که به سرعت در حال افزایش بود. او با کنار گذاشتن دستمال تمیز ، برادرزاده های 10 ماهه و 9 ساله خود را شوکه کرد و آنها را به مکانی امن در آپارتمان بالا برد. چند دقیقه بعد او برای خرید اشیاء گرانبها – گذرنامه و سایر اسناد ، پس انداز خود – بازگشت ، اما در آن زمان آب تقریبا به سقف رسیده بود.

“ما شاهد ناپدید شدن رویاهایمان هستیم. مواردی که سالها روی آنها کار شده است. ما همه چیز را از دست دادیم ، “گفت گومز ، آنقدر از احساسات دیوانه شده بود که به سختی می توانست جمله اش را تمام کند. “من مردی با ایمان هستم و بارها از خدا خواسته ام که چنین اتفاقی برای ما نیفتد.”

با این حال ، او خانواده خود را یکی از افراد خوش شانس می داند. دو بلوک دورتر ، در آن سوی بزرگراه بروکلین-کوئینز ، یک خانواده سه نفره در خانه خود ، از جمله یک کودک نوپا ، به همراه هشت نفر دیگر از مردم کوئینز که در آپارتمانهای زیرزمین آن شب جان باختند ، اکثر آنها مسکن غیرقانونی بودند. اگر گومز هنگام شروع طوفان خوابیده بود ، معتقد است که تعداد کشته شدگان در شهر شامل او ، خواهرزاده ها و خواهرش می شود.

گومز ، که سپس رمان نویس گابریل گارسیا مارکز را بیان کرد ، گفت: “ما باید خدا را شکر کنیم که زنده ایم.” “دیگران بدشانس بودند. آنها برای روایت داستان زندگی نکردند. “

دسته های مگس میوه که انبار پوسیده را تصرف کرده بودند ، اکنون به طبقه بالا حرکت کرده اند.

دسته های مگس میوه که انبار پوسیده را تصرف کرده بودند ، اکنون به طبقه بالا حرکت کرده اند.

فلش

دسته های مگس میوه که انبار پوسیده را تصرف کرده بودند ، اکنون به طبقه بالا حرکت کرده اند.

اسکات هاینس / گاتهامیست

طوفان و پیامدهای آن بار دیگر بر مشکلی متمرکز شده است که قانونگذاران مدتهاست قادر به حل آن نیستند. تخمین زده می شود که تعداد نیویورکی هایی که در آپارتمان های زیرزمینی غیرقانونی زندگی می کنند 100000 نفر است ، اگرچه نمایندگان گروه حقوقی معتقدند که این میزان ممکن است دو برابر بیشتر باشد. هیچ اطلاعات رسمی و اطلاعات جمعیتی وجود ندارد.

اما حامیان مسکن می گویند که موضوعات مشترکی را بین کسانی که در زیرزمین زندگی می کنند می بینند.

“آنها اغلب مهاجر هستند ، اغلب افرادی با خانواده های مخلوط هستند. آنها به کارگران مورد نیاز هستند. آنت سیچاران ، مدیر اجرایی شرکت توسعه جامعه چای گفت: “آنها کمترین کارمند هستند.” آسیب پذیرترین نیویورکی ها در آپارتمانهای زیرزمینی زندگی می کنند. “

پس از ایدا ، شهردار بیل دی بلاسیو طرحی را ارائه کرد که چگونه او معتقد است شهر می تواند با ارسال گزارش هایی در مورد حفاظت از جمعیت و تخلیه ساکنان زیرزمین ، از آثار مرگبار سیل های فاجعه بار دیگر جلوگیری کند. تا فصل طوفان سال آینده ، آژانس اضطراری شهر باید با گروه های اجتماعی برای ایجاد یک لیست از آپارتمان های زیرزمینی همکاری کند.

اما یک راه حل بلندمدت برای جلوگیری از خسارت های آتی در مناطق مستعد سیل ، نیازمند 100 میلیارد دلار سرمایه گذاری در بهسازی فاضلاب است ، مقامات می گویند که این شهر نمی تواند بدون بودجه قابل توجه فدرال پرداخت کند. تلاش های قبلی برای معرفی خانه های جدید در زیرزمین پس از قطع بودجه شهر برای برنامه آزمایشی سال گذشته در بحبوحه همه گیری کووید -19 شکست خورد.

دی بلاسیو همچنین تأکید کرد که با توجه به بحران فعلی مسکن ارزان قیمت در شهر ، وی بر ادارات شهر برای افزایش اجرای مسکن غیرقانونی فشار نخواهد آورد.

“من فکر نمی کنم واقع بینانه باشد که بگوییم ما فقط در کسی زندگی نمی کنیم [illegal basement apartments] د بلاسیو اندکی پس از طوفان در یک نشست خبری گفت: “من نمی دانم همه افرادی که به مکانی برای زندگی نیاز دارند کجا خواهند رفت.” اما البته ما به امنیت مردم نیاز داریم. این واقعاً یک مشکل بسیار دشوار است. ” به

یک ماه پس از آنکه خانواده گومز هنوز به دنبال مسکن هستند.

یک ماه پس از آنکه خانواده گومز هنوز به دنبال مسکن هستند.

فلش

یک ماه پس از آنکه خانواده گومز هنوز به دنبال مسکن هستند.

اسکات هاینس / گاتهامیست

“ما فقط به خانه نیاز داریم”

بیش از یک ماه پس از سیل ، چیزهایی که می توانست از آپارتمان زیرزمین خانواده گومز نجات پیدا کند هنوز در مقابل خانه ای پوشیده از برزنت آبی انباشته شده است. زندگی متزلزل است.

گومز از آژانس مدیریت اضطراری فدرال کمک گرفته است ، زیرا از آنجایی که فرزندانش شهروند ایالات متحده هستند از این حق برخوردار است ، اما هنوز در انتظار تأیید بودجه است. در همین حال ، او ، خواهرش و دخترش فیس ، با خانواده خود در آپارتمانی در بالای خانه سیل زده خود می خوابند. در حال حاضر آپارتمان سه اتاقه توسط ده نفر مشترک است. دیگران که در زیرزمین زندگی می کردند راه خود را از هم جدا کردند و با خانواده ای بزرگ در دیگر مناطق کوئینز ماندند.

این خانواده دو هفته را بدون گاز آشپزی و آب گرم گذراندند. دسته های مگس میوه که ابتدا توسط قالب روی دیوارهای زیرزمین جذب شده بودند ، اکنون به طبقه بالا حرکت کرده اند.

چند شب در هفته ، بعد از شیفتی در سوپرمارکت ، گومز گروهی از دوستان خود را برای تمرین رقص های سنتی محلی مکزیک آماده می کند تا برای دختر یکی از دوستانش آماده شود. کوینسانیربه لیتی ، اکنون 19 ساله است ، اولین سال تحصیل خود را در کالج به صورت نیمه وقت آغاز کرد.

"ما فقط به یک خانه نیاز داریم ،" گفت لیتکا گوتیرز ، 19 ساله.

فلش

لیسی گفت: “این بسیار استرس زا است زیرا شما می گویید:” وای ، من خانه ای ندارم که بتوانید بروید و تکالیف خود را بی سر و صدا انجام دهید. “

او گفت: “ما فقط به یک خانه احتیاج داریم.”

گومز گفت: “ترس ، اضطراب ، عدم اطمینان وجود دارد.” “وقتی باران می بارد ، نمی توانید بخوابید.”

اما درست همانطور که ده سال پیش بود – هنگامی که او برای اولین بار برگه ای را برای آپارتمانی که اکنون ترک می کنند دید – یافتن یک خانه جدید موانع متعددی ایجاد می کند. در هفته های اخیر ، صاحبخانه ها دیگر اعضای خانواده خود را رها کرده اند. گومز معتقد است که آنها به دلیل وضعیت مهاجرت مورد تبعیض قرار می گیرند.

وی گفت: “اگر شهروند یا ساکن قانونی نیستید ، اجاره آپارتمان در یک ساختمان بسیار دشوار است.” گویی مهاجران از دریافت مسکن مناسب محروم شده اند ».

دیدگاهتان را بنویسید