بیوپسی بیماری سلیاک توضیح داده شده: قسمت اول آتروفی پرز

تشخیص بیماری سلیاک با ظاهر غیرطبیعی مشخصه روده کوچک در زیر میکروسکوپ تایید می شود. صاف کردن انگشت نرمال مانند برآمدگی‌هایی که پرز نامیده می‌شوند همراه با علائم التهاب نشان دهنده آسیب یا آسیب ناشی از پروتئین ذخیره‌سازی گلوتن در گندم و پروتئین‌های مشابه در جو و چاودار است. بیوپسی روده کوچک به استاندارد طلایی برای تشخیص بیماری سلیاک یا آنتروپاتی حساس به گلوتن تبدیل شده است. قبل از سال 1960، ترک گلوتن و به دنبال آن بهبود و بدتر شدن پس از چالش مجدد، معیار تشخیصی بود.

در اوایل دهه 1960 تا 1970، روده کوچک با قورت دادن یک کپسول فلزی کوچک که به یک لوله مکش متصل شده بود، بیوپسی شد. این برای مکش بافت به داخل کپسول قبل از گیوتن کردن برخی از بافت ها پس از تایید قرار گرفتن کپسول در روده کوچک توسط اشعه ایکس استفاده شد. اکنون بافت با آندوسکوپی فوقانی به دست می‌آید، عبور یک دوربین نورپردازی شده از طریق دهان تحت آرام‌بخشی به روده کوچک، جایی که نمونه‌برداری با فورسپس کاپ شده انجام می‌شود.

بیوپسی بیماری سلیاک: آسیب شناس در زیر میکروسکوپ به دنبال چه چیزی است؟

روده کوچک معمولا دارای برجستگی های انگشت مانندی به نام پرز است که سطح یا سطح تماس بزرگی برای جذب به آن می دهد. پرزها ظاهری از نوع فرش شگ یا حوله پارچه ای دارند. پوشش سطح بیرونی هر پرز، سلول‌های روده یا انتروسیت‌هایی است که مخاط ترشح می‌کنند و مایعات، مواد مغذی، مواد معدنی مانند آهن و ویتامین‌هایی مانند B12 را جذب می‌کنند. در سطح انتروسیت ها آنزیم های گوارشی مانند لاکتاز وجود دارد که لاکتوز یا قند شیر را هضم می کند. در قاعده پرزها دخمه ها یا مجموعه هایی دایره ای شکل از سلول های روده قرار دارند.

بیوپسی بیماری سلیاک: آتروفی پرز چیست؟

به طور معمول، پرزها 3-5 برابر بلندتر از کریپت ها هستند. با این حال، آسیب روده می تواند منجر به کند شدن، کوتاه شدن (آتروفی پرز جزئی) یا از بین رفتن کامل پرزها و صاف شدن (آتروفی پرز) سطح روده شود. فرش شگ لکه‌های خالی خواهد داشت یا حوله پارچه‌ای مانند تی شرت می‌شود. نتیجه عدم جذب مواد مغذی و آب و در نتیجه کاهش وزن، سوء تغذیه و اسهال است.

بیوپسی بیماری سلیاک: اگر بیوپسی آتروفی یا آتروفی نسبی را نشان ندهد چه؟

اگر طول پرزها حداقل 3 برابر بلندی کریپت ها باشد، در این صورت هیچ گونه مسطح یا کند شدن پرزها وجود ندارد و تشخیص بیماری سلیاک بدون شرح حال یا نتایج آزمایش خون برای پاتولوژیست دشوارتر می شود. با این حال، افزایش تعداد IEL (لنفوسیت‌های داخل اپیتلیلی) در شرایط آزمایش خون اختصاصی مثبت برای سلیاک، علائم و به‌ویژه اگر با وجود الگوی ژن DQ2 و/یا DQ8 پشتیبانی شود، به شدت نشان‌دهنده بیماری سلیاک است. این مشکل زمانی پیش می‌آید که آزمایش‌های خون برای آزمایش‌های خاص منفی یا افزایش نیافته است، اما فقط آزمایش‌های خون «غیر اختصاصی» (آنتی گلیادین یا AGA و آنتی‌بادی‌های ضد رتیکولین) افزایش می‌یابد. همچنین، برخی از افراد مبتلا به انواع خفیف‌تر سلیاک، آزمایش‌های خون غیرطبیعی ندارند، اما یافته‌های بیوپسی کلاسیک سلیاک دارند و به آنها سلیاک سرم منفی (آزمایش خون منفی) می‌گویند.

بیوپسی بیماری سلیاک: آیا بیوپسی در بیماری سلیاک طبیعی است؟

طبق تعریف، بیوپسی استاندارد طلایی برای تشخیص سلیاک در نظر گرفته شده است. با این حال، مطالعات اخیر نشان داده است که بیوپسی در برخی از افراد مبتلا به سلیاک می تواند طبیعی باشد. چگونه می تواند این باشد؟ پاتولوژیست که نمونه‌برداری را می‌خواند، ممکن است بیوپسی را بر اساس سوگیری خود در مورد بیماری سلیاک، عدم درک اهمیت وجود IEL یا استفاده نادرست از استاندارد قدیمی‌تر از 40 IEL در هر 100، طبیعی تفسیر کند. تشخیص اخیر این است که بیوپسی های طبیعی ممکن است طبیعی نباشند. میکروسکوپ الکترونی ناهنجاری‌های فوق‌ساختاری را در نمونه‌برداری‌های طبیعی ظاهری افراد مبتلا به بیماری سلیاک نشان داده است. لکه‌های خاص، که شامل برچسب‌گذاری ایمنی لنفوسیت‌ها می‌شود، همچنین افزایش تعداد انواع خاصی از لنفوسیت‌های خاص را در پرزهای نمونه‌برداری روده افراد تایید شده به سلیاک تأیید کرده است. نکته اصلی این است که بیوپسی طبیعی به طور قطعی بیماری سلیاک یا حساسیت به گلوتن را رد نمی کند.

بیوپسی دیازیس سلیاک: سایر علل احتمالی تغییرات بیوپسی که شبیه بیماری سلیاک هستند چیست؟

انتروپاتی حساس به پروتئین شیر گاو (CMSE)، عفونت های ویروسی یا باکتریایی، داروها (به ویژه آسپرین مانند داروهای آرتریت مانند ایبوپروفن و غیره)، انتروپاتی خودایمنی، عفونت هلیکوباکتر پیلوری (باکتری زخم معده)، ایدز، نقص ایمنی متغیر شایع، و لنفوم لنفوم همه علل احتمالی تغییرات روده کوچک هستند که ممکن است شبیه سلیاک باشند. با این حال، اگر علائم نوع سلیاک کلاسیک دارید، یک آنتی بادی اختصاصی سلیاک مثبت (آنتی بادی ضد اندومیزیال یا آنتی بادی ترانس گلوتامیناز بافتی) و پاسخ مثبت به رژیم غذایی بدون گلوتن، سلیاک علت احتمالی آن است. اگر حامل یک یا هر دو ژن اصلی مرتبط با بیماری سلیاک، DQ2 و/یا DQ8 باشید، احتمال افزایش بیشتر می‌شود. عادی سازی آزمایش خون اختصاصی سلیاک و بیوپسی پس از رژیم غذایی بدون گلوتن، تشخیص بیماری سلیاک را تایید می کند.