درد مزمن و ناتوانی در احساس لذت (آنهدونیا)

ارتباط ثابتی بین کمردرد مزمن و افسردگی وجود دارد که تصور می‌شود هم موقعیتی و هم بیوشیمیایی است. یکی از علائمی که ممکن است توسط افراد افسرده تجربه شود اما به اندازه سایر علائم شناخته شده نیست، آنهدونیا نام دارد.

آنهدونیا ناتوانی در تجربه لذت، به ویژه از فعالیت هایی است که قبلاً از آن لذت می بردید. برای مثال، مادری که از بازی با نوزاد خود لذت نمی‌برد، ممکن است از آنهدونیا رنج ببرد. این وضعیت به ویژه ویرانگر است. نه تنها زندگی را شادی آور می کند، بلکه افراد مبتلا ممکن است احساس کنند “دیوانه شده اند” یا افرادی بد هستند که دیگر افراد نزدیک خود را دوست ندارند. درک مکانیسم های آنهدونیا به افراد مبتلا به درد مزمن کمک می کند تا با آن کنار بیایند.

درد مزمن و مغز شما

آنهدونیا یک علت بیوشیمیایی واضح دارد. برای درک این وضعیت، ابتدا باید یکی از اجزای کلیدی مکانیسم پردازش پاداش مغز یعنی انتقال دهنده عصبی دوپامین را درک کنید.

دوپامین وظایف بسیاری را در بدن انجام می دهد. بیشترین ارتباط با موضوع ما، کار آن آغاز پاسخ پاداش/لذت در مغز است، که به ما کمک می کند تا با پیگیری فعالیت هایی که این پاسخ مثبت را القا می کنند، به دنبال پاداش و لذت بیشتر باشیم.

دوپامین نیز بخشی از پاسخ بدن به استرس است. این مسئول ترشح آدرنالین است که در هنگام استرس فیزیکی یا روانی رخ می دهد و ما را برای عمل آماده می کند. درد مزمن هم از نظر جسمی و هم از نظر روحی استرس زا است، به این معنی که پاسخ استرس شما به طور مداوم تحریک می شود. با گذشت زمان، آزاد شدن مداوم دوپامین می تواند ذخایر مغز شما را کاهش دهد. فقدان دوپامین به معنای کمبود لذت است.

آنهدونیا نشانه جنون یا بی تفاوتی نیست. این نتیجه تلاش مداوم بدن شما برای پاسخ به استرس درد مزمن است. برای اطلاعات بیشتر در مورد بیوشیمی و آنهدونیا به http://www.netdoctor.co.uk/special_reports/depression/anhedonia.htm مراجعه کنید.

درمان موثر

هنگامی که با آنهدونیا یا سایر علائم افسردگی به پزشک یا روانپزشک مراجعه می کنید، احتمالاً بلافاصله یک داروی ضد افسردگی به شما پیشنهاد می شود. با این حال، اکثر داروهای ضد افسردگی که امروزه استفاده می شوند، دوپامین را در مغز افزایش نمی دهند. دسته قدیمی‌تری از داروها به نام مهارکننده‌های MAO، تجزیه و بازیافت دوپامین را مختل می‌کنند. با این حال، اعتقاد بر این است که این منجر به تخلیه طولانی مدت انتقال دهنده عصبی می شود.

یکی از راه های افزایش دوپامین در سیستم عصبی مرکزی، مکمل سازی پیش سازهای آن است. تیروزین یک اسید آمینه است که منجر به تولید لوودوپا می شود که به دوپامین تبدیل می شود. مکمل ال-تیروزین ممکن است به افراد مبتلا به آنهدونیا کمک کند. لوودوپا همچنین می تواند به عنوان یک داروی ترکیبی با ترکیب دیگری به نام کاربیدوپا که آن را به سیستم عصبی مرکزی می رساند مصرف شود. در نهایت، لویدوپا را می توان در گیاه دارویی موکونا پرورینس یافت.

تغییرات سبک زندگی و رژیم غذایی می تواند به افزایش سطح دوپامین شما به طور طبیعی کمک کند. فعالیت بدنی ممکن است مفید باشد، زیرا ورزش باعث تحریک ترشح اندورفین و تولید دوپامین می شود. خوردن پروتئین بیشتر برای افراد مبتلا به آنهدونیا توصیه می شود زیرا تیروزین در غذاهای غنی از پروتئین مانند تخم مرغ، پنیر، بادام، ماهی و مرغ یافت می شود. در نهایت، حفظ سطح سالم ویتامین‌های D و B که بر عملکرد صحیح دوپامین تأثیر می‌گذارند، توصیه می‌شود.

البته یکی از بهترین راه‌ها برای مبارزه با آنهدونیا، مدیریت استرس ناشی از آن است. به محض از دست دادن انگیزه، ادامه دادن به برنامه مدیریت درد دشوار است، اما لازم است به آن ادامه دهید. ترس از فعالیت مرتبط با کمردرد و سایر شرایط اغلب منجر به درد بدتر می‌شود، زیرا ساختارهای بدن به حرکت نیاز دارند تا با جریان خون تازه دوباره پر شوند و حالت تهویه را حفظ کنند. اگر به تلاش‌های فعلی مدیریت درد خود پاسخ نمی‌دهید، به دنبال تلاش‌های جدید باشید. گزینه های جایگزین زیادی فراتر از طب رایج وجود دارد. برای اطلاعات بیشتر در مورد طب مکمل و جایگزین به http://nccam.nih.gov/health/whatiscam مراجعه کنید.

درک علت آنهدونیا و ارتباط آن با درد مزمن شما اولین قدم برای درمان آن است. گزینه های درمانی طبیعی زیادی هم برای کمردرد و هم برای پیامدهای روانی و عاطفی آن وجود دارد.