دکتر متخصص تغذیه باورهای غلط انوشه در مورد اندازه و اندازه بدن


باورهای غلط در مورد اندازه و اندازه بدن

افراد بسیار دقیق و دقیق ، بدترین دشمن آنها هستند ، زیرا همیشه درباره خود حرف های منفی می زنند. آنها از بدن خود خجالت می کشند و معتقدند تناسب اندام از ارزش و ارزش آنها نمی کاهد. چنین افرادی معتقدند که ارزش آنها بستگی به ترازویی دارد که در آن راه می روند یا به آینه ای که در آن نگاه می کنند بستگی دارد. در حالی که ارزش آنها در چیزی است که برای آنها واقعی است یا در آنچه انجام می دهند.

آنها از نظر اندازه بدن و مقیاس ارزشی که دارند مشکل دارند و این بر روابط اجتماعی ، کار و تصمیمات روزانه آنها تأثیر می گذارد.

در جامعه ای که کاهش وزن مورد توجه و ارتقا قرار می گیرد ، جای تعجب نیست که نارضایتی از فرم بدن در افرادی که اضافه وزن یا چاقی دارند حاکم باشد.

تفاوت بین “ایده آل” و “واقعی” اغلب بر اساس اندازه بدن ، ظاهر فیزیکی و اجتناب از موقعیت ها و مکان های اجتماعی تعریف می شود.

قسمت هایی از بدن که بیشتر ناراضی هستند معمولاً در ناحیه کمر ، شکم ، ران و باسن هستند. نارضایتی از اندازه و ابعاد بدن معمولاً با عزت نفس پایین و حتی علائم افسردگی همراه است.

خوشبختانه درک نادرست از اندازه بدن برای اقلیتی از افراد مشکل ساز است و معمولاً افرادی را که قصد کاهش وزن زیاد یا داشتن اندامی مناسب و متناسب را دارند تحت تأثیر قرار می دهد.

نارضایتی شدید از شکل ، شکل و اندازه بدن یک عارضه بالینی به نام اختلال بدشکلی بدن (BDD) است که در درصد کمی از زنان چاق رخ می دهد.

افرادی که تصویری منفی از بدن خود دارند در برنامه های کاهش وزن موفق تر از افرادی هستند که دیدگاه مثبتی نسبت به بدن خود دارند. مطالعه بر روی دو گروه از افرادی که از فرم بدن خود ناراضی بودند و افرادی که از فرم بدن خود راضی بودند ، نشان داد که تنها 26 درصد از افرادی که از بدن خود ناراضی هستند ، موفق شدند BMI خود را دو واحد کاهش دهند. در حالی که این مقدار در گروه مقابل 63 درصد بود.

برنامه های کاهش وزن که بر بهبود ظاهر بدن تمرکز می کنند معمولاً پس از مدتی دنبال نمی شوند. در حالی که برنامه های کاهش وزن که بر اصلاح رژیم غذایی و دستیابی به سلامتی متمرکز است ، با دقت بیشتری دنبال می شود ، افرادی که از آن پیروی می کنند تغییرات رفتاری مثبتی در طولانی مدت از خود نشان می دهند.

مسائل مربوط به اندازه بدن می تواند بزرگترین مانع برای کاهش و حفظ وزن باشد. این به این دلیل است که نارضایتی از بدن در پایان برنامه کاهش وزن (در حالی که فرد در برنامه خود موفق بوده است) می تواند منجر به اقدامات شدید و اشتباه در نتیجه افزایش وزن شود.

رژیم گیران سخت گیر نسبت به افرادی که با رژیم غذایی خود سازگارتر هستند از شکل و اندازه بدن خود ناراضی هستند.

افرادی که سابقه رژیم های سختگیرانه را دارند علائم نوسانات خلقی و نارضایتی از اندازه بدن خود را نشان می دهند.

در مورد فرم بدن خود واقع بین باشید.

برای برخی از افراد اندازه گیری دور کمر و باسن و میزان کاهش وزن از آنچه برای یک زندگی سالم انجام می دهند مهمتر است. این می تواند به یک چرخه کاذب و منفی تبدیل شود. تصویر کاذب از بدن منجر به تصور اشتباه از خود ، عزت نفس پایین و احساس عدم کفایت می شود. عزت نفس پایین می تواند مانعی برای هر شیوه زندگی سالم باشد.

شکستن این چرخه می تواند با واقعی بودن اندازه بدن شروع شود.

بین اصطلاح “ظاهر ظاهری” (یعنی ظاهر فرد) و “درک فیزیکی” (نحوه فکر فرد در مورد بدن خود) تفاوت زیادی وجود دارد.

معمولاً برای هرکسی از برخی جنبه های بدن خود ناراضی است. اما اگر این نارضایتی با تصور فرد از خود و ارزش و افتخاری که برای خود قائل است تداخل داشته باشد و تعاملات اجتماعی او را مختل کند ، به درمان و مشاوره نیاز دارد.

در اینجا چند پیشنهاد در مورد نحوه ظاهر شدن یا گرفتن وقت ملاقات برای درمان آکنه آمده است ، از جمله:

  • لیستی از ویژگیهای خوب یک فرد در زندگی که می تواند به آنها افتخار کند تهیه کنید. از آنجا که اینها ارزشهای واقعی هستند ، نه تصویری که شخص از بدن خود دارد یا عددی که در ترازو نشان داده شده است.
  • برای یک لحظه تصور کنید که به دنیای کارلی رانده شده ارل منتقل شده اید.
  • کنترل بدن خود را متوقف کنید. بررسی های روزانه بدن را متوقف کنید ، مانند نگه داشتن دنده های خود با انگشتان خود یا دقیق بودن ران ، باسن و شکم در مقابل آینه. (این منجر به تصور غلط و درک منفی از بدن می شود).
  • از تمرکز روی یک نقطه تماس اجتناب کنید و کل بدن را واژگون کنید.
  • پهلوها و شکم را بین دو انگشت نگه ندارید یا اندازه نگیرید. زیرا این عمل دقیق نیست و باعث تخیل کاذب بعدی می شود.
  • سعی کنید چشم خود را به بدن داشته باشید و آن را جلوی آینه بچرخانید.
  • مثبت فکر کنید. اظهارنظرهای انتقادی در مورد ظاهر بدن ، مانند “من چاق هستم” یا “من زشت و وحشتناک به نظر می رسم” ، فقط درک منفی شما از بدن را ارتقا می بخشد. این مکالمات منفی را به مکالمات مثبت تبدیل کنید (این رفتار آگاهانه افکار را بر اساس دانش ، آگاهی و واقعیت بازآفرینی می کند). لیستی از کلمات مثبت برای افکار و احساسات در مورد بدن تهیه کنید و از به کار بردن زبان منفی خودداری کنید. کلمات انتقادی اغلب گفته می شود. آنها باورپذیرتر می شوند و نتیجه آنها دائمی می شود. هنگام توصیف بدن خود ، از واژه های دیگر مانند بزرگ و بزرگ به جای کلمات منفی مانند چربی ، زشت و غیره استفاده کنید. به جای این که بگویید بدن من شبیه یک توده چربی است ، مثلاً بگویید که من 90 کیلوگرم هستم یا بگوئید که همیشه لباس های تمیز و مرتب می پوشم و امیدوارم لباس های شیک و شیک تری بپوشم.
  • با خود مانند یک دوست محترم رفتار کنید.
  • از بدن خود لذت ببرید و غیره. تعاملات اجتماعی بیشتر ، اعتماد به نفس و تشویق ، خرید لباس جدید ، ایجاد روابط جدید اهداف مهمی برای افرادی است که از فرم بدن خود راضی نیستند. تنظیم هدف آگاهانه به شما کمک می کند احساس بهتری نسبت به بدن خود داشته باشید. به سایر نکات مثبت و آشکار در ظاهر خود مانند مدل مو ، آرایش جدید ، لباس زیبا و … توجه کنید.
  • به فعالیتها و وظایفی فکر کنید که از آنها لذت برده اید و اکنون آنها را رها کرده اید و آنها را کنار گذاشته و دوباره انجام می دهید.
  • مواردی بنویسید که می تواند به شما در لذت بهتر بدن شما کمک کند ، مانند ورزش ، شرکت در کلاس یوگا ، گوش دادن به موسیقی آرامش بخش ، حمام گرم ، استفاده از عطر و غیره. به شما کمک می کند احساس کنید بدن خوبی دارید.

دیدگاهتان را بنویسید