مروری کوتاه بر رژیم کتوژنیک

رژیم کتوژنیک که رژیم کتوژنیک نامیده می شود ، یک رژیم غذایی رایج است که دارای چربی بالا ، پروتئین کافی و کربوهیدرات کم است. همچنین به عنوان رژیم کم کربوهیدرات (LCHF) و رژیم کم کربوهیدرات نامیده می شود.

این دارو عمدتا برای درمان صرع طراحی شده بود که به داروهای این بیماری پاسخ نمی داد.

رژیم غذایی اولین بار در سال 1921 توسط دکتر راسل وایلدر در کلینیک مایو منتشر شد. دکتر وایلدر دریافت که بیمار مبتلا به صرع سریع به کاهش تعداد علائم کمک می کند. در زمان انتشار ، چند گزینه دیگر برای درمان صرع وجود نداشت.

رژیم کتوژنیک برای دهه ها به طور گسترده ای برای درمان صرع در کودکان و بزرگسالان مورد استفاده قرار گرفت. در چندین مطالعه صرع ، تقریباً 50 of از بیماران حداقل 50 reduction کاهش تشنج را گزارش کردند.

با این حال ، ظهور داروهای ضد تشنج در دهه 1940 و بعدا رژیم کتوژنیک را به یک داروی “جایگزین” تغییر داد. اکثر ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی و همچنین بیماران ، استفاده از قرص ها را در مقایسه با رعایت رژیم سخت کتوژنیک بسیار آسان تر دانسته اند. سپس در درمان صرع توسط اکثر متخصصان نادیده گرفته شد.

در سال 1993 ، جیم آبراهامز ، تهیه کننده هالیوود ، علاقه جدیدی به رژیم کتوژنیک ایجاد کرد. ابراهیم پسر 2 ساله خود ، چارلی ، را برای درمان صرع به بیمارستان جان هاپکینز آورد. چارلی طی چند روز پس از استفاده از رژیم کتوژنیک ، کنترل سریع تشنج را تجربه کرد.

جیم آبراهامز بنیاد چارلی را در 1994 تأسیس کرد ، که به احیای تلاش های تحقیقاتی کمک کرد. تولید وی از فیلم تلویزیونی “اولین کاری که ضرر نمی کند” با بازی مریل استریپ نیز به ترویج رژیم کتوژنیک کمک کرد.

وعده های غذایی به گونه ای طراحی شده اند که پروتئین مورد نیاز بدن را برای رشد و بهبودی تامین کنند. محاسبه مقدار کالری مصرف شده برای تأمین مقادیر کافی انجام شده است که بتواند وزن مناسب برای قد و وزن کودک را تحمل و حفظ کند.

مفاهیم اساسی رژیم کتوژنیک

رژیم کتوژنیک کلاسیک دارای نسبت “چربی” به “ترکیب پروتئین و کربوهیدرات” 4: 1 است.

تجزیه و تحلیل کلی کالری روزانه رژیم کتوژنیک به شرح زیر است:

  • 60-80 درصد کالری حاصل از چربی است

  • 20 تا 25 درصد پروتئین

  • 5 تا 10 درصد کربوهیدرات ها

نسبت غذا در رژیم کتوژنیک به گونه ای تنظیم شده است که به بدن کمک می کند تا حالت کتوتیک را ایجاد و حفظ کند.

با این حال ، چشم انداز کتوژنیک به طور قابل توجهی در هر دو کاربرد و کاربرد گسترش یافته است. در حالی که رژیم کتوژنیک کلاسیک هنوز هم امروزه به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد ، در حال حاضر پایه ای برای توسعه چندین پروتکل جایگزین کتوژنیک ایجاد کرده است.

رژیم های کتوژنیک اساساً مصرف حدود 20 تا 50 گرم کربوهیدرات در روز را تشویق می کند. مصرف پروتئین متوسط ​​است و عمدتا به عواملی مانند جنسیت ، قد و سطح فعالیت بستگی دارد. اساساً ، کل کالری رژیم غذایی عمدتا بر اساس میزان چربی مصرفی متعادل می شود.

نسبت چربی و پروتئین در رژیم کتوژنیک

افزایش مصرف چربی های سالم هدف اصلی رژیم کتوژنیک است. همچنین ، هدف این است که وضعیت کتوز را همیشه حفظ کنید ، بنابراین بدن شما می تواند از چربی بدن بیشتری برای سوخت استفاده کند.

بدن چربی و پروتئین را به طور متفاوتی هضم می کند. مسلماً چربی بهترین منبع انرژی برای بدن است و در حالت کتوز ، بدن می تواند از چربی بدن و چربی رژیم غذایی نیز به همان خوبی استفاده کند.

به طور کلی ، چربی ها تأثیر بسیار محدودی بر سطح قند خون و تولید انسولین در بدن شما دارند. با این حال ، اگر پروتئین در مقادیر زیاد بیش از نیاز بدن شما مصرف شود ، بر هر دو این سطوح تأثیر می گذارد.

حدود 56 درصد پروتئین اضافی مصرفی به قند تبدیل می شود. این امر باعث اختلال در حالت کتوز احتراق بیش از حد در نتیجه واکنش بدن به گلوکز ایجاد شده توسط تجزیه پروتئین می شود.

بسته به نوع و منبع دریافت چربی ، رژیم غذایی پرچرب می تواند بسیار سالم تر باشد. کاهش مصرف کربوهیدرات و افزایش مصرف چربی های اشباع شده بیشتر از اسیدهای چرب زنجیره وسط ، مشخصات چربی بدن شما را به میزان قابل توجهی بهبود می بخشد.

رژیم کتوژنیک سطح کلسترول HDL (خوب) را افزایش می دهد در حالی که سطح تری گلیسیرید را کاهش می دهد. این دو عامل شاخص های اصلی بیماری های قلبی هستند.

نسبت کمتر از 2.0 در تری گلیسیرید به HDL به این معنی است که شما خوب کار می کنید. با این حال ، هرچه این نسبت به 1.0 یا پایین تر باشد ، قلب شما سالم تر است.

این نوع چربی با افزایش محافظت در برابر حملات قلبی و سایر مشکلات قلبی عروقی همراه است.

مصرف پروتئین بدون چربی در غیاب چربی های کافی در رژیم غذایی می تواند باعث “گرسنگی خرگوش” شود. گرسنگی در خرگوش شرایطی است که مقدار کافی چربی وجود ندارد. این وضعیت در رژیم های غذایی حاوی پروتئین بدون چربی مشاهده می شود.

یکی از علائم اصلی گرسنگی در خرگوش ها اسهال است. اسهال اغلب می تواند شدید شود و منجر به مرگ شود. این اغلب در 3 روز اول تا یک هفته رژیم پروتئین بدون چربی خالص اتفاق می افتد. اگر در روزهای آینده از چربی کافی استفاده نکنید ، اسهال می تواند بدتر شود و منجر به کم آبی بدن و مرگ احتمالی شود.

دیدگاهتان را بنویسید