وزارت بهداشت به سبک ناصرالدین شاه!


اولین موسسه بهداشت عمومی در ایران چه زمانی تاسیس شد؟ خیلی ها نمی دانند که در دوره ناصر بوده و اسمش «مجمع حفظ الصحاء» بوده و نزدیک به 40 سال است که بودجه ای هم ندارد!

تا اواسط دوره قاجار که بیماری ها پدید آمد، وضعیت به این صورت بود: «در ایران هیچ نهاد و سازمانی برای رسیدگی به امور بهداشتی و درمانی وجود نداشت، اگر یک بیماری همه گیر مهلک رخ می داد، برخی از پزشکان پایتخت به طور موقت گرد هم می آمدند تا توصیه کنند که چه چیزی چیست. انجام دادن.

در بقیه موارد به نوشته «اعتمادالسلطنه» این بود: «در تهران و شهرهای دیگر ایران، عده ای… وقتی چیزی از گیاهان و نام بیماری های مختلف یاد می گیرند، شروع می کنند. مردم را می کشند و غیره. از این رو ناصرالدین شاه دستور داد شورای بزرگی تشکیل شود که در آن دانشمندان و صاحبان تجربه در این زمینه هرکسی را که می‌خواهد طبابت کند مورد آزمایش قرار دهند. به این ترتیب آنها می توانند بین کسانی که مردم را می کشند و کسانی که با آنها رفتار می کنند تشخیص دهند. هر که بدون اذن این مجلس طبابت را شروع کند با تمام قوا مجازات می شود».

بعدها اولین سازمان بهداشت عمومی در ایران تأسیس شد و ماجرا از این قرار بود: «دکتر تولوز فرانسوی در سال 1243 به تهران آمد، او دکتر ناصرالدین شاه و استاد دارالفنون بود، پس از مدتی. قحطی مکرر پس از اپیدمی وبا و وبا، سازمانی به نام مجلس حفظ الصحاء که در واقع اولین سازمان ملی در زمینه بهداشت عمومی بود، با پیشنهاد دکتر تولوزان در سال 1247 شروع به کار کرد. مدیر این سازمان وزیر فواید عامه بود و مدیر اجرایی دکتر ایشان با تولوزان بودند… ایشان و شاگردانش تلاش کردند تا مردم را در مورد واکسیناسیون و قرنطینه و بیماری های عفونی آگاه کنند، اما اکثر برنامه هایشان نشد. خوب پیش می رود و گاهی جلسات مجلس برای مدت طولانی برگزار نمی شد، زیرا خانه صلح بودجه مشخصی نداشت.

بیش از 40 سال از تشکیل این مجلس در دولت می گذرد و بودجه ای برای آن در نظر گرفته شده است… نمایندگان دوره دوم مجلس شورای ملی بخشی از عواید مالیاتی را به مجلس بهداشت کشور دادند تا پرداخت کند. بهبود سلامت، به ویژه انتشار واکسیناسیون رایگان آبله.

به این ترتیب در سال 1290 سرانجام برای اولین بار شورای بهداشت بودجه اختصاصی خود را برای اقدامات بهداشت عمومی داشت و دیگر هیئت مشورتی خشک و خالی نبود.