کمبود کارکنان 20 درصد از زندانیان ریکر را قرنطینه می کند و این امر باعث کندی تلاش ها برای برداشته شدن می شود


یکی از بزرگترین زندانهای جزیره ریکرز در نتیجه قرار گرفتن گسترده در معرض COVID-19 بسته می شود ، آخرین مورد در بحران طولانی که عملیات زندان را به تاخیر انداخته و تلاش ها برای کاهش تعداد زندانیان را تضعیف کرده است.

قرنطینه اجباری بر 900 نفر در زندان در تأسیسات اصلاحی اوتیس بانتوم تأثیر می گذارد ، یکی از دو تأسیساتی که روز دوشنبه شهردار بیل دی بلاسیو از آن بازدید کرد و همچنین حدود 300 نفر دیگر در دیگر زندان های جزیره توزیع شد.به این جشن هفته گذشته به اجرا درآمد ، اما شهردار در کنفرانس مطبوعاتی خود در مورد Rickers به ​​آن اشاره نکرد.

جانت مریل ، سخنگوی خدمات اصلاحی ، گفت که این اولین بار است که از زمان شروع همه گیری همه زندان ها قرنطینه می شود. وی این اقدام بی سابقه را به کمبود نیروی انسانی نسبت داد ، که مانع از آن شد که اداره اصلاحات از بازرسی دقیق زندانیان تازه وارد در انتظار تختخواب در جزیره ریکرز جلوگیری کند.

مریل در ایمیلی نوشت: “DOC در حفظ یکپارچگی استراتژی مهار COVID -SNA – یعنی آزمایش و گروه بندی به موقع یا قرار دادن بیمار شکست خورده است.” “برخی از بیماران که در هنگام بستری آزمایش مثبت دریافت کردند ، به طور بالقوه بسیاری از بیماران دیگر را که منتظر معاینه و / یا محل قرارگیری بودند ، آلوده کردند.”

دی بلاسیو از موفقیت شهر در تثبیت زندان در میان موج خودآزاری و خشونت در بین زندانیان و همچنین غیبت دسته جمعی کارکنان اصلاحی خبر داد. اما چندین نفر که در جزیره ریکرز در بازداشت هستند می گویند هر گونه پیشرفتی از انسداد متورم مرتبط با COVID جلوگیری می کند.

از روز چهارشنبه ، بیش از 20 درصد از زندانیان زندان 6000 نفری به دلیل “احتمال تماس” با ویروس در قرنطینه بودند-به این معنی که هیچ نتیجه مثبتی نداشتند و هیچ علامتی نداشتند ، اما تصور می شد که در تماس نزدیک بوده اند. با یک مورد شناخته شده این سهم از اواخر ژوئیه که تنها 1 درصد از زندانیان افشا شده تلقی می شد ، به شدت افزایش یافته است.

قرنطینه همچنین مانع حضور تعداد زیادی از زندانیان در کشتی های مورد نیاز برای خروج آنها از جزیره می شود. لورا اروس ، وکیل عمومی انجمن کمک های حقوقی ، گفت که او و سایر وکلای دادگستری “فهرستی طولانی از موکلانی دارند که حتی در عمل ، در جلسات اولیه ، نتوانسته اند به دادگاه مراجعه کنند.”

در تماس تلفنی روز پنجشنبه ، یکی از بازداشت شدگان ، که از او خواسته بود فقط آلفرد را معرفی کند ، این هفته گفت که او باید توافقنامه ای را قبول کند که به او اجازه می دهد از رایکر در برنامه درمان مواد مخدر خارج شود. در عوض ، او در واحدی نشست که به گفته وی ، فاقد کارکنان اصلاحی بود و “فقط بدتر می شود”.

“مردم اینجا و چپ و راست چاقو می شوند. احساس می کنم گروگان هستم. ” “من هیچ وقت در زندگی ام اینقدر هیجان زده از یک دعوی حقوقی نبوده ام.”

در حالی که فرماندار کتی هوچول این هفته حکمی را با هدف افزایش تعداد جلسات مجازی در زندان امضا کرد ، وکلا گفتند این سیاست تأثیر کمی دارد. هنوز بسیاری از بازداشت شدگان برای دسترسی به غرفه های ویدئویی – که در قرنطینه اتفاق نمی افتد – باید توسط پرسنل اصلاحی به سراسر جزیره منتقل شوند.

وزارت اصلاحات کمترین میزان واکسیناسیون ثبت شده را در بین ادارات شهرها دارد و تنها 48 درصد از کارکنان جمعه گذشته یک دوز واحد دریافت کرده اند. تعداد بازداشت شدگان حتی کمتر است: 41.3 تا 17 سپتامبر ، آخرین روزی که داده ها در دسترس بودند ، یک تیر شلیک کردند.

با این حال ، برخی از زندانیان قرنطینه را نه به عنوان یک اقدام امنیتی بلکه به عنوان تلاشی برای قطع ارتباط آنها با دنیای خارج می دانند. ویلیام سنفورد ، یک زندانی 35 ساله ، گفت که بخش 21 نفره وی بیش از یک ماه مجبور به انزوا شده است ، علیرغم این واقعیت که هیچ یک از آنها آزمایش نشده و از آگوست هیچ علامتی نداشته است.

این عنوان به این معنی است که او نتوانست با همسر یا پسر هشت ماهه خود ملاقات کند ، حتی اگر شهر ممنوعیت دیدارهای شخصی را در تابستان به طور رسمی لغو کرد.

سانفورد گفت: “برای آنها راحت است که بگویند” خوب است که شما در معرض دید قرار گرفتید. “” سپس آنها می توانند با چیزهای زیادی فرار کنند. نه ملاقات ، نه دادگاه ، نه چیزی. تنها کاری که می توانیم انجام دهیم این است که رنج بکشیم و منتظر بمانیم. ”

درخواست ها به اداره اصلاحات و شهرداری بازگردانده نشد.

دیدگاهتان را بنویسید